Czytasz ranking Jack Nicholson – Najlepsze role
5. Melvin Udall – Lepiej być nie może (1997 r.)
Nagrody: Oscar, Złoty Glob, Critics’ Choice, Złoty Satelita
Melvin Udall (Jack Nicholson) jest ekscentrycznym i skupionym na sobie nowojorskim pisarzem. Jego gburowaty styl bycia sprawia, że mężczyzna nie ma zbyt wielu przyjaciół. Nie może też znaleźć sobie odpowiedniej partnerki. Życie Melvina jest niezwykle uporządkowane. Artysta codziennie jada obiad w tej samej restauracji, zamawiając jedzenie u tej samej kelnerki – Carol Connelly (Helen Hunt). Pewnego dnia kobieta nie pojawia się w pracy. Melvin postanawia ją odnaleźć. Dowiaduje się, że Carol musiała rzucić posadę, aby zająć się chorym synkiem. Mężczyzna bez zastanowienia postanawia opłacić koszty leczenia chłopca. Pragnie, aby jego matka wróciła do pracy.
4. Francis Phelan – Chwasty (1987 r.)
Nominacje: Oscar, Złoty Glob
Osadzona w realiach amerykańskiej rzeczywistości końca lat 30 akcja rozgrywa się w Albany w stanie Nowy Jork. Od 22 lat domem Francisa Phelana (Jack Nicholson) jest ulica. Śpi na kartonach, żywi się odpadkami, czasem zarobi parę groszy, które od razu przepija. W delirycznych wizjach jawi się przed nim całe przeszłość. Porzucił życie rodzinne po tragedii, której nie potrafił sprostać. Stracił syna, a o jego śmierć obwinia właśnie siebie. Od tej pory Francis włóczy się po świecie.
3. Jack Torrance – Lśnienie (1980 r.)
Nagrody i nominacje: brak
Jack Torrance (Jack Nicholson) pracuje jako dozorca hotelu Panorama w górach stanu Kolorado. Pensjonat jest zamknięty na zimę, więc Jack z rodziną są jedynymi mieszkańcami budynku. Kiedy burze śnieżne blokują familię Torrance’ów w hotelu, Danny (Danny Lloyd), syn Jacka, który ma nadprzyrodzone, telepatyczne zdolności odkrywa, że pensjonat jest nawiedzony i duchy powoli doprowadzają jego ojca do obłędu. Kiedy Jack spotyka zjawę pana Grady’ego (Philip Stone), poprzedniego dozorcy hotelu, sytuacja staje się coraz groźniejsza.
2. Robert Eroica Dupea – Pięć Łatwych Utworów (1970 r.)
Nominacje: Oscar, Złoty Glob
Robert Dupea (Jack Nicholson) pochodzi z bogatej rodziny. Jest utalentowanym pianistą. Nie myśli jednak o karierze i stabilizacji życiowej. Chwyta się dorywczych zajęć, a kobiety zmienia jak rękawiczki. W chwili, gdy go poznajemy, pracuje na polu naftowym i związany jest z seksowną, choć mało rozgarniętą Rayette (Karen Black). Wolny czas spędza popijając piwo i grając w karty. Kiedy umiera jego ojciec, Robert zabiera ze sobą Rayette i jedzie do domu rodziców. Tam spotyka piękną intelektualistkę (Susan Anspach), w której zakochuje się bez pamięci. Rozdarty między dwiema kobietami i dwoma stylami życia musi dokonać wyboru, który dramatycznie zaważy na całym jego losie.
1. Randal Patrick McMurphy – Lot nad kukułczym gniazdem (1975 r.)
Nagrody: Oscar, Złoty Glob, BAFTA,
Randle P. McMurphy (Jack Nicholson) wolny duchem, wygadany skazaniec o niespokojnym charakterze, udaje chorobę psychiczną i zamieszkuje z ludźmi, których sam nazywa „świrami”. Momentalnie, jego zaraźliwa umiejętność kreowania chaosu przeciwstawia się otępiającej rutynie. Pod żadnym pozorem faceci naszpikowani środkami uspokajającymi nie powinni snuć się w swoich szlafrokach, kiedy toczą się finałowe rozgrywki baseballu. To oznacza wojnę! Po jednej stronie jest McMurphy – po drugiej uprzejma, lecz nieprzejednana siostra Ratched (Louise Fletcher), jedna z najbardziej odrażających postaci w historii filmu. Stawką jest los każdego pacjenta na oddziale.
