SHABAZZ PALACES to projekt, który od początków swoich działań próbował wyróżnić się na tle reszty przedstawicieli amerykańskiego hip-hopu. Ich udany debiut Black Up był dowodem na to, że mamy do czynienia z niecodziennym, wręcz futurystycznym kolektywem. Czy tegoroczne Robed In Rareness kontynuuje podróż w przyszłość?
Jeśli dążymy do coraz uboższych warstw muzycznych w hip-hopie, to można powiedzieć, że SHABAZZ PALACES tworząc Robed In Rareness, nadal podążał ku przyszłości. Amerykański kolektyw na najnowszym albumie postawił tym razem na większą prostotę w swoich brzmieniach. Nadal to nie ograniczyło ich twórczych zapędów. Jednakże sprowadza się to miejscami wyłącznie do dziwności/inności na pokaz. Utwory, choć mniej złożone, są solidnie wyprodukowane. Niestety jednak zniekształcane przez autotune teksty wylewające się z offu odbierają momentami przyjemność z odsłuchu. Oparte na tym schemacie są w szczególności dwa pierwsze tracki Binocularas i Woke Up. Przywodzi to na myśl dziecko, które w ramach żartu przeszkadza i uniemożliwia prowadzenie apelu szkolnego.
Zobacz również: Łona, Kacper Krupa i Andrzej Konieczny – Taxi – recenzja płyty
Niestety prostota Robed In Rareness ma swój wydźwięk również w tekstach zaprezentowanych na albumie. Gel Bait sprowadza się wyłącznie do ataku na internetowych trolli. Zatracony w świecie wyobraźni i fantazmatów Binoculars jest umiejętnie tłamszony przez wątpliwej jakości dobór słów w flow. Potencjał płynący z rzadko spotykanego na tym poziomie duetu ojciec-syn Woke Up in a Dream również zostaje niewykorzystany. Połączenie futurystycznych zapędów leadera kolektywu Ishmaela Butlera i emo-rapowej charakterystyki jego dziecka Lil Tracy’ego sprowadza się wyłącznie psychodelicznego, narkotycznego tripu, który prowadzi donikąd.
Zobacz również: JA DZIĘKUJĘ – rozmowa z Patrykiem Skoczyńskim
Fajnie wypadające w ogólnym odsłuchu P Kicking G traci na jakości przez zapętlony, brzmiący, jak nieśmieszny żart refren Shorty fly I’m the Helipad/Land on me, you’re hella bad, Szkoda, bo ten kawałek miejscami udowadnia warsztatową porządność artystów. Względem poprzednich albumów, które były ciepło przyjmowane przez krytyków, jak i słuchaczy, Robed In Rareness wygląda jak obraz lenistwa SHABAZZ PALACES lub zwykły wypadek przy pracy. Boli to okrutnie, bo można było wyciągnąć z tego dużo więcej.
Robed In Rareness od SHABAZZ PALACES to album kultywujący w pewnym stopniu futurystyczny charakter zespołu. Twórcy postanowili jednak postawić na więcej prostoty w warstwie muzycznej. Jednakże mniejsza złożoność w połączeniu z niektórymi decyzjami producenckimi czasami potrafi przeszkodzić w odbiorze. Część utworów wydaje się nieco niechlujna, a teksty nie zawsze dorównują wcześniejszym dokonaniom zespołu. W porównaniu z poprzednikami Robed In Rareness nie wyróżnia się pozytywnie ani im nie dorównuje.
Źródło obrazka wyróżniającego: materiały prasowe
Lub klikając w grafikę
