Czytasz ranking Najlepsze Filmy Lat 80-tych
Szklana Pułapka (1988 r.)
Nakatomi Plaza, Los Angeles. Trwa gwiazdkowe przyjęcie dla pracowników Nakatomi Corporation. Radosny nastrój zmienia się w paraliżujący strach, kiedy w ciągu kilku minut budynek zostaje opanowany przez grupę terrorystów z Hansem Gruberem (Alan Rickman) na czele. W „szklanej pułapce” tylko jedna osoba umknęła uwadze przestępców. John McClane (wspaniała, niezapomniana kreacja Bruce’a Willisa), nowojorski detektyw, znalazł się tam właściwie przypadkowo. Jest zmęczony. Ma przy sobie tylko mały pistolet. Ale stanowi jedyną nadzieją dla sterroryzowanych zakładników, wśród których jest jego żona Holly (Bonnie Bedelia). Podejmuje samotną, nierówną i brawurową walkę.
Ściana (1982 r.)
Film opowiada historię Pinka, gwiazdy rocka, która nie może sobie poradzić z własnym życiem. Pink siedzi sam w pokoju hotelowym i robi retrospektywę własnego życia. Wspomina ojca, matkę, swoje dzieciństwo i beztroską młodość. Główny bohater jest wyalienowany, uważa że nikt się nim nie interesuje, zdradza go nawet żona. Doskonały film przy świetnej muzyce Pink Floydów. Muzyka do filmu w większej części została nagrana jeszcze raz przez Rogera Watersa, wiele utworów z płyty zostało przyspieszonych, dwa nie znalazły się w filmie, a uzupełniają je dwa nowe.
Top Gun (1986 r.)
Kasowy szlagier filmowy, brawurowo łączący dynamiczną akcję, romans, przebojową muzykę oraz imponujące, zapierające dech w piersiach zdjęcia powietrznych akrobacji. Miarą sukcesu filmu były nie tylko pełne kina, ale i rekordowa liczba chętnych do służby w marynarce. Szkoła lotnictwa marynarki to wylęgarnia młodych orłów. Jeden z nich to „Maverick” Michaell (Tom Cruise), szalony i ambitny pilot, gotowy na wszystko, by być najlepszym. Pomaga mu w tym piękna instruktorka (Kelly McGillis), a lekcje z nią wkrótce przenoszą się poza klasę.
Urodzony 4. lipca (1989 r.)
Ron Kovic (Tom Cruise) urodził się 4 lipca, czyli w Święto Niepodległości USA. Po wybuchu konfliktu w Wietnamie zgłasza się do amerykańskiej armii. Wyrusza na front nie spodziewając się, że wojna wywrze nieodwracalne piętno na jego zdrowiu. Po przeżytej masakrze wraca sparaliżowany i okaleczony psychicznie. Przyjaciele pomagają mu rozpocząć normalne życie. Przykuty do wózka inwalidzkiego poddaje się rehabilitacji. Znajduje w sobie siłę, żeby rozpocząć działalność pacyfistyczną.
Vabank (1981 r.)
Debiut fabularny Juliusza Machulskiego. Film łączy elementy czystego kryminału spod znaku Alfreda Hitchcocka ze stylizacją retro. Akcja toczy się w scenerii warszawskiej w latach trzydziestych. Doświadczony kasiarz Kwinto (Jan Machulski) opuszcza właśnie więzienie i obmyśla zemstę na Kramerze (Leonard Pietraszak), właścicielu banku, który przed laty namówił go na włamanie, a następnie zadenuncjował policji.
Wielki Błękit (1988 r.)
Jest takie miejsce na naszej planecie dziwniejsze od wszystkich innych – najsłabiej poznane i najbardziej tajemnicze – miejsce gdzie, podobnie jak w przestrzeni kosmicznej, ulatnia się konwencjonalne pojmowanie czasu i odległości, miejsce magiczne i niebezpieczne, do którego ludzkie ciało i ludzka dusza muszą się przystosować. Jest to zarazem jedyne miejsce, gdzie człowiek o imieniu Jacques Mayal naprawdę czuje się jak w domu. Tym miejscem jest morska otchłań – „Wielki błękit”.
Wielki Szu (1982 r.)
Wielki szuler (Jan Nowicki) wraca do gry. Po kilku latach spędzonych za kratkami zamierza rozpocząć nowe życie u boku żony, która zdążyła już podzielić wspólny majątek i nie myśli o powrocie do dawnego związku. Przygodnie spotkany prywaciarz, którego Szu doszczętnie ogrywa, nie zamierza puścić tego płazem. Straciwszy nadzieję na odzyskanie pieniędzy, Mikun (Leon Niemczyk) sięga po broń, ale i tak nie udaje mu się zatrzymać oszusta. W czasie pobytu w Lutyniu Szu poznaje Jurka (Andrzej Pieczyński), młodego taksówkarza, który marzy o wielkich i szybkich pieniądzach. Nauka pokera u starego mistrza wydaje się chłopakowi przepustką do wielkiego świata.
Wściekły Byk (1980 r.)
„Wściekły Byk” to jeden z najdoskonalszych owoców współpracy Martina Scorsese i Roberta De Niro. De Niro tworzy niezapomnianą, nagrodzoną Oscarem kreację wcielając się w postać boksera Jake’a LaMotty. Film jest oparty na historii życia słynnego boksera, ukazuje czasy jego triumfów i porażek aż po dni gorzkiej starości. Nieokiełznana natura, siła i agresja na ringu czyniły z LaMotty prawdziwą, niepokonaną bestię, w życiu prywatnym natomiast wpędziły go w błędne koło szaleństwa i furii. Przygotowując się do roli De Niro przez rok trenował z LaMottą, w wyniku czego sceny walk przeszły do historii kina ze względu na swój niezwykły realizm.
Wybór Zofii (1982 r.)
Stany Zjednoczone, rok 1947. Stingo (Peter MacNicol), początkujący pisarz z Wirginii, wynajmuje pokój na Brooklynie. Spokój, którego potrzebuje do napisania swojej pierwszej powieści, zakłócają sąsiedzi. Tuż obok mieszka bowiem młoda para, której głośna miłość i hałaśliwe awantury absorbują uwagę mężczyzny. Okazuje się, że Nathan Landau (Kevin Kline), niezrównoważony, żydowski intelektualista z chorobliwą wręcz obsesją zbiera dowody zbrodni popełnianych na swoim narodzie. Jego ukochaną jest Zofia Zawistowska (Meryl Streep), Polka z Krakowa, była więźniarka obozu oświęcimskiego, której ojca, męża i dwoje dzieci zgładzili naziści. Stingo staje się przyjacielem i powiernikiem pary kochanków, poznaje ich tajemnice oraz pełną cierpienia, dramatyczną przeszłość.
Zabójcza Broń (1987 r.)
Martin Riggs nie jest zwyczajnym gliniarzem. Jego niemal samobójcza brawura w ściganiu przestępców czyni z niego „zabójczą broń”, dla tych wszystkich z którymi walczy, czasami i też dla tych, z którymi pracuje. Zaś Roger Murtaugh to typowy detektyw przed emeryturą, mający cudowną rodzinę, piękny dom i pensje, której nie chce stracić. Wyobraźcie sobie jego przerażenie gdy dowiaduje się, że jego partnerem będzie właśnie Martin. Tych dwóch gliniarzy praktycznie wszystko dzieli a łączy tylko jedno: absolutna niechęć do współpracy ze swoim partnerem.
