Jeszcze dziś będziesz ze mną w…, reż. Mateusz Pakuła
Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
Premiera: 27.11
Farsa religijna Mateusza Pakuły wykorzysta ostry dowcip i elementy musicalu, aby pochylić się nad kwestią obecnego stanu religii. Czy dychotomia nieba i piekła ma sens? To główny przedmiot dyskusji, która zagląda także w ludzką duszę i sprawdza, kto zasługuje na karę, a kto na nagrodę. Spektakl skupi się na losach księdza i dwóch sióstr zakonnych, którzy giną w wypadku samochodowym. Windą trafiają do Nieba, a konkretniej do poczekalni, w której przyjmuje ich archanioł Michał. I okazuje się, że jako jedyni mają wstęp za bramy niebios. Wytłumaczenie tego nieporozumienia nie będzie jednak proste, gdyż w Niebie nic nie jest perfekcyjne ani logiczne.
Testament psa, reż. Cezary Tomaszewski
Teatr Wybrzeże (Scena Kameralna w Sopocie)
Premiera: 28.11
Teatr Wybrzeże obchodzi swój jubileuszowy sezon, w którym powróci do najgłośniejszych tytułów w swojej historii. Tym razem z okazji 80-lecia na Scenie Kameralnej w Sopocie zobaczymy Testament psa. Sztukę autorstwa Ariana Suassuny w 1961 roku zainscenizował na scenie Konrad Swinarski. Ludowa farsa skupia się na ludzkiej naturze, którą ujawnia nadzwyczajna intryga. Umiera pies należący do bogatej Piekarzowej i zostawia po sobie… testament. Tym samym wywołuje serię nieporozumień i zabawnych konfliktów, które opowiadają o świecie nierówności i zanikającego dobra.
Mary Jane, reż. Grzegorz Małecki
Teatr Ateneum w Warszawie
Premiera: 28.11
Zobacz również: Osiecka – recenzja spektaklu. Kto tam u ciebie jest
Broadwayowski hit Amy Herzog już niedługo zawita na deski Teatru Ateneum. Grzegorz Małecki sięgnie do sedna macierzyństwa i opowie o wychowaniu, w którym zwyczajny dzień wymaga nadzwyczajnej siły. Będzie to spektakl, którego siłą jest dialog – rozmowy dające poczucie bezpieczeństwa i bliskości. Mary Jane wychowuje syna, którego specjalne potrzeby wyznaczają rytm dnia. A między wszelkimi obowiązkami poszukuje normalności, którą mają inne matki. Choć jak się okazuje, zrozumienie znajdzie także u tych innych kobiet, które towarzyszą jej w najtrudniejszych chwilach. Małecki oddaje scenę wyłącznie kobietom i pozwala pokazać zmęczenie, które kryje się pod warstwą żartu i śmiechu.
Kolumbowie, reż. Remigiusz Brzyk
Teatr Polski w Poznaniu
Premiera: 28.11
Bez młodości, bez marzeń i u progu końca świata. Brzyk na deski Teatru Polskiego w Poznaniu przeniesie kultową powieść Romana Bratnego Kolumbowie. Rocznik 20. Jednak w tej wizji historię opowiedzą nie ci, co przeżyli, ale osoby, które doświadczyły najradykalniejszych form okrucieństwa. Reżyser zapowiada patriotyczny manifest przywiązania do ziemi, której nie chcemy stracić. Kolumbowie stają się również symbolem odwagi przy jednoczesnym strachu i sprawczości połączonej ze słabością. Pokolenie nieprzygotowane do walki, stojące przed zdeterminowaną wojną przyszłością, to temat, który do dziś pozostaje aktualny. Młodość, przyjaźń i miłość – te tematy mogą trafić w sedno problemów współczesnego świata.
Wojna peloponeska, reż. Wawrzyniec Kostrzewski
Teatr Telewizji
Premiera: 30.11
Zobacz również: Amerykański przyjaciel – recenzja spektaklu. O wojnie ludzkim głosem
Antyk wciąż świeży i młody! Pod koniec miesiąca w Teatrze Telewizji zadebiutuje inscenizacja inspirowana dziełem Tukidydesa. W Wojnie peloponeskiej zobaczymy gwiazdorską obsadę, m.in. Piotra Adamczyka, Maję Komorowską, Marcina Dorocińskiego czy Olgę Sarzyńską. Historia w dziele Tukidydesa to monumentalna relacja z jednej z najbardziej przełomowych wojen starożytnej Grecji. Konflikt spartańsko-ateński stanowi przede wszystkim pole do analizy ludzkich motywacji, decyzji i politycznych intryg, które ukształtowały antyczny świat. To wciąż fundamentalne źródło, pozwalające zrozumieć naturę wojny i polityki – niezmienną do dzisiejszych czasów. Poza głośnymi nazwiskami twórcy przygotowali także wyjątkowe kostiumy i scenografie, a wizję Kostrzewskiego obejrzymy w czarno-białych barwach.
W porównaniu do różnorodnego października, przedostatni miesiąc 2026 roku ma bardziej skonkretyzowany repertuar. Choć znajdziemy tu parę komedii, większość spektakli wpisze się w depresyjny jesienny klimat. Zapewne zabrakło w zestawieniu miejsca dla wielu innych inscenizacji, które przykuły waszą uwagę. Podzielcie się nimi w komentarzach!
fot. główna: Teatr Powszechny w Warszawie
Strony: 1 2
