Insanitarium (2008)
Ocena na IMDB: 5.0
Zostajemy w tym samym roku i przy tematyce zombie, lecz miejsce akcji zmienia się na szpital psychiatryczny. Niech Was nie zmyli przystojna buźka Jesse’ego Metcalfa, który gra główną postać, Jacka. Zombiaki są w tym filmie wyjątkowo krwiożercze – niektóre sceny odgryzania mięsa pozostały mi w głowie do dziś. Jack celowo zamyka się w psychiatryku, by pomóc siostrze – a na miejscu okazuje się, że jeden z lekarzy (wspaniały Peter Stormare) eksperymentuje na swoich pacjentach.
Autopsja (2008)
Ocena na IMDB: 5,0
Kojarzycie zapewne sławetną Autopsję Jane Doe? Cóż, ta Autopsja nie ma z nią nic wspólnego. Za to ma świetne efekty praktyczne i wyjątkowe sceny body horror, które na długo pozostają w pamięci. Robert Patrick, czyli T-1000, świetnie gra makiawelicznego doktora Benwaya, który nie cofnie się przed niczym, by uratować swoją żonę przed śmiercią.
Deep Dark (2015)
Ocena na IMDB: 5,0
Film rozpoczyna się i kończy motywem pawiego pióra. Główny bohater Hermann, niespełniony artysta, który później odnajduje sukces, ma u siebie na ścianie również obraz z pawim piórem. W dawnych czasach pióro to postrzegano jako symbol dobrobytu czy wręcz boskości, ale widziano w nim także źródło pychy i moralnego zepsucia. Gdy obejrzycie film i zobaczycie, komu/czemu Hermann zawdzięcza przełom, wszystko pasuje idealnie. Dwa słowa: dziura w ścianie.
Klasyczny Horror (2021)
Ocena na IMDB: 5,7
Wszystko wydaje się takie proste – kilku nieznajomych, psujące się auto, domek w środku lasu… Jednakże Klasyczny Horror nie jest wcale taki klasyczny. Będziecie mile zaskoczeni. Największą gwiazdą filmu jest dla mnie Matilda Ann Lutz, następczyni Beatrice Dalle na tronie europejskiej królowej krzyku. Jest krwawo, jest zabawnie, jest ogromna satysfakcja na końcu.
Parasaito Ivu (1997)
Ocena na IMDB: 5,7
Film na podstawie tej samej książki, co seria gier Parasite Eve. Japoński naukowiec prowadzi badania przy mitochondriach. Gdy ginie jego żona, chce wykorzystać owe badania, by ją wskrzesić. Większość akcji toczy się w klaustrofobicznym szpitalu; niemalże oniryczne scenerie mieszają się z surowymi środowiskami laboratoryjnymi. Kontrast współgra z historią, która najpierw rozwija się wokół miłości do życia, a później smutku i śmierci.
Na tym kończymy nasze zestawienie Najlepsze horrory z najsłabszymi ocenami! Dajcie znać, czy na naszej liście zabrakło jakiejś perełki!
Strony: 1 2
