Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna – recenzja filmu. Czy każdy może się zmienić?

Czy Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna to film z Johnnym Deppem, czy o Johnnym Deppie? Brzmi absurdalnie, ale w trakcie oglądania nie mogłem powstrzymać się od takiej myśli.

Dostajemy bowiem wyjątkowo wierne odwzorowanie powieści Dickensa, w której zmieniono tylko parę rzeczy, głównie tych odnoszących się do motywacji i historii Scrooga. I właśnie te elementy lekko mi zgrzytały podczas oglądania. Nie do końca rozumiem, w jakim celu twórcy próbowali usprawiedliwić podejście starego gbura. W pewnych momentach wręcz pokazują, że w sumie to Ebenezer ma rację. Oszukujący żebracy, skorumpowane organizacje charytatywne i stary Marley przedstawiony jako jedna z ważniejszych przyczyn tego, dlaczego główny bohater jest taki, jaki jest.

Zobacz również: Zobaczysz Wszystko – recenzja filmu. Jedna wielka manipulacja

Problem w tym podejściu polega na tym, że im więcej dowiadujemy się o przeszłości Scrooga, tym trudniej traktować go jako człowieka, który po prostu zatracił się w swojej chciwości. Zamiast historii o przemianie kogoś, kto musi zrozumieć swoje błędy, dostajemy momentami opowieść o człowieku, który miał całkiem sporo powodów, żeby stać się tym, kim jest. Nie jestem przekonany, czy akurat tego potrzebowała historia Dickensa.

Produkcja ma jednak prawie same plusy jak zaczniemy rozmawiać o kwestii wizualnej. Wszystkie trzy duchy zostały przedstawione w ciekawej, horrorowej estetyce. Szczególnie wyróżnia się tutaj Duch Tegorocznych Świąt, grany przez fenomenalnego w tej roli Tramella Tillmana. Za każdym razem, gdy jego upiorna postać pojawiała się na ekranie, ciężko było mi powstrzymać uśmiech. Cały film ma gotycką otoczkę i został nakręcony w bardzo baśniowy sposób. Twórcy zdecydowanie nie oszczędzali na efektach specjalnych, choć sama ich liczba nie jest oczywiście ani zaletą, ani wadą. Niestety część z nich wygląda momentami trochę gorzej i wybija z rytmu. Jednak ogólnie rzecz biorąc, całość jest miła dla oka.

Zobacz również: Wiklinowy mąż – recenzja przedpremierowa filmu. Mąż na zamówienie

fot. Kadr z filmu (Paramount Pictures)

Oprócz wspomnianych wcześniej elementów i ciekawej, gotycko-horrorowej estetyki, historia pozostaje dobrze znana. Chciwy Scrooge, biedny, poczciwy Cratchit, trzy duchy i wewnętrzna przemiana starca. Patrząc na to przychylniejszym okiem, może to i dobrze. Mimo opisanych wcześniej dodatków, jest to chyba najwierniejsze przełożenie książki Dickensa na ekran, jakie kiedykolwiek widziałem. Fanów autora może to cieszyć, a nowe pokolenia dostają szansę na odkrycie tej powieści w niemal niezmodyfikowanej formie. Chociaż jeśli miałbym pokazać swoim przyszym dzieciom tą historię i tak zacząłbym od mojej ukochanej, muppetowej wersji z 1992 roku.

Aktorsko nie ma się do czego przyczepić. Ian McKellen absolutnie kradnie kilka scen, w których dane jest mu wystąpić jako partner Scrooga – Marley. Reszta obsady również sprawdza się dobrze. Rupert Grint w roli Cratchita wypada poczciwie i szczerze, a Andrea Riseborough, wcielająca się w Ducha Minionych Świąt, prezentuje chłodne, niepokojące aktorstwo.

Większość widzów pójdzie pewnie na film ze względu na występ Johnny’ego Deppa. Prezentuje on naprawdę dobry poziom, szczególnie pod kątem komediowym. Tak jak wspomniałem jednak we wstępie, jest to niesamowicie dobrana rola. Jak pewnie większość osób wie, Depp nie miał ostatnimi czasy najprzyjemniejszego okresu w swojej karierze. Głośny proces z Amber Heard ujawnił obrzydliwe i agresywne zachowania po obu stronach sporu. I mimo że finalnie Depp wygrał proces, to, co prezentował na licznych nagraniach, pozostawia duży niesmak u widzów, a także w studiach filmowych.

Zobacz również: Godzilla Minus Zero – recenzja filmu. Pojedynek kaiju

fot. Kadr z filmu (Paramount Pictures)

Rola, w której Depp może zagrać starego, chciwego gbura, przechodzącego wewnętrzną przemianę i staje się „dobry”, wydaje się więc dla niego idealnym ruchem. Trudno nie zauważyć pewnej ironii w takim obsadzeniu. Scrooge przez większość życia nie potrafił dostrzec własnych błędów, a jego przemiana wymaga konfrontacji z tym, kim naprawdę się stał. Czy Depp będzie w stanie przejść podobną drogę poza ekranem? Tego oczywiście nie wiemy, ale trudno całkowicie odciąć się od takich skojarzeń. Właśnie przez to jeszcze trudniej jest mi zaakceptować zmiany w przeszłości Scrooga, które momentami zdają się usprawiedliwiać jego zachowanie. Nie wierzę, że ani twórcy, ani sam Depp nie zdawali sobie sprawy z tego, jak takie przedstawienie historii zostanie odebrane. Możemy tylko mieć nadzieję, że nie tylko Ebenezer, ale sam Depp również czegoś nauczył się przez ostatnie lata.

Finalnie powiedziałbym, że odbiór tego filmu mocno będzie zależeć od naszego nastawienia. Jeśli spodziewacie się odkrywczej opowieści, w której Johnny Depp prezentuje oscarowe aktorstwo, to obejdziecie się smakiem. Jeśli jesteście jednak gotowi na to, że nie znajdziemy tutaj nic odkrywczego poza ciekawą, horrorową estetyką duchów, Ebenezer Scrooge. Opowieść wigilijna okaże się filmem wyjątkowo przyjemnym. Nie wszystko wprowadzono tutaj z sensem, a próby usprawiedliwienia głównego bohatera pozostawiają nieco dziwny wydźwięk. Mimo wszystko to bardzo udana, gotycka adaptacja klasycznej opowieści, którą warto zobaczyć choćby dla samych duchów i występu Deppa.


fot. główna: Kadr z filmu (Paramount Pictures)

Plusy

  • Świetna, gotycka estetyka filmu
  • Horrorowa interpretacja trzech duchów
  • Bardzo dobre aktorstwo, na czele z Johnnym Deppem

Ocena

7 / 10

Minusy

  • Zmiany w historii bohatera zaburzające wydźwięk oryginału
  • Momentami słabsze efekty specjalne
  • Niewiele nowych pomysłów względem oryginalnej historii

Według innych redaktorów...

K W.
16 listopada 2026

Mnie Ebenezer absolutnie oczarował. Bałem się, śmiałem i wzruszałem – to zdecydowanie moja ulubiona adaptacja Opowieści Wigilijnej, obok wersji z 1951 roku. I choć nie wszystko zagrało idealnie (spętane, ziemskie duchy mogły być znacznie bardziej creepy), tak po seansie miałem ochotę na natychmiastową powtórkę. A to zdarza się u mnie niezwykle rzadko.

9
Miłosz Kycia

Miłośnik gier indie, wychowany na fandomach Undertale i Five Nights at Freddy's, o których wie chyba więcej niż o swoim życiu. Zafascynowany również kinem i poznawaniem nowych nietuzinkowych światów i bohaterów.

Subskrybuj
Powiadom o
guest

0 komentarzy
Najstarsze
Najnowsze Najpopularniejsze
Inline Feedbacks
Pokaż wszystkie komentarze